Criminaliteit · China

Fraude via telecommunicatie- en internetnetwerken

  • diànxìn wǎngluò zhàpiàn · diànzhà
  • China
  • Juridische term

In gewone taal

Artikel 2 van de Chinese wet tegen telecommunicatie- en onlinefraude definieert 电信网络诈骗 als het met gebruik van communicatie- of internetmiddelen op afstand, zonder direct contact, op frauduleuze wijze verkrijgen van vermogensbestanddelen. De wet uit 2022 regelt preventie, naleving en bestuurlijke sancties; artikel 38 verwijst strafzaken naar het bestaande strafrecht. Vervolging wegens fraude kan plaatsvinden op grond van artikel 266 van het Wetboek van Strafrecht. Dit verschilt van de Japanse politieclassificatie 特殊詐欺 en de Zuid-Koreaanse wettelijke term 전기통신금융사기.

Taalregister

Juridische term. Wettelijk gedefinieerd, met rechtsgevolgen.

Rechtsinstrument

中华人民共和国反电信网络诈骗法

Wet tegen telecommunicatie- en onlinefraude van de Volksrepubliek China

Wet van 2022, art. 2 en 38 (definitie, bestuurlijke aansprakelijkheid en verwijzing naar strafrecht); Wetboek van Strafrecht, art. 266 (fraude)

Letterlijk

Fraude via telecommunicatie- en internetnetwerken; 电诈 is de verkorte vorm.

Waar de Engelse weergave tekortschiet

De wet van 2022 behandelen alsof zij een afzonderlijk strafbaar feit genaamd 电信网络诈骗 creëert. Artikel 38 verwijst strafbare gedragingen naar de toepasselijke strafwetgeving, waaronder artikel 266 over fraude. Ook laat de verkorting 电诈 het element 网络 uit de volledige wettelijke term weg.

Wat u beter kunt schrijven

Gebruik ‘fraude via telecommunicatie- en internetnetwerken’, met 电信网络诈骗 en de opmerking dat 电诈 de verkorting is. Vermeld bij een concrete tenlastelegging het toepasselijke artikel uit het Wetboek van Strafrecht.

Bronnen

  1. Chinees ministerie van Justitie, wet tegen telecommunicatie- en onlinefraude (https://en.moj.gov.cn/2023-12/15/c_948363.htm)
  2. Hoogste Volksrechtbank, advies uit 2016 over fraudevervolging op grond van artikel 266 van het Wetboek van Strafrecht (https://www.court.gov.cn/fabu/xiangqing/33361.html)